Je bent hier:
Home > Visuele handicap > De witte stok
Veel blinde en slechtziende mensen gebruiken een witte stok voor oriëntatie en mobiliteit. Er zijn verschillende soorten witte stokken. Een korte herkenningsstok is bedoeld voor slechtzienden die de stok niet nodig hebben om obstakels te voelen, maar die door de stok herkenbaar zijn als visueel gehandicapt. Een taststok is het ding dat door blinden en sommige slechtzienden wordt gebruikt om obstakels te detecteren.
Er zijn veel verschillende merken en modellen stokken. Sommige zijn van alluminium gemaakt, andere van plastic of carbon fiber. De laatste zijn vaak het sterkst, maar ook het duurst. Stokken zijn in allerlei lengtes verkrijgbaar. Welke lengte je nodig hebt, hangt natuurlijk af van je eigen lengte, maar ook van het tempo waarin je loopt. Ik heb bijvoorbeeld graag een voor mijn lengte lange stok, omdat ik nogal snel loop.
Sommige stokken zijn uit één stuk gemaakt, terwijl je andere kunt opvouwen. De stokken uit één stuk hebben het voordeel dat ze vaak stabieler zijn dan de opvouwbare stokken, maar ze zijn lastig in bijvoorbeeld auto's. Tegenwoordig zijn er ook inschuifbare stokken verkrijgbaar.
Er zijn verschillende technieken om een stok te gebruiken. Dit hangt ook van het type stok af. De meest voorkomende stok is een lange stok met een punt aan de onderkant. Het is de bedoeling dat de gebruiker het handvat van de stok op polshoogte vast heeft, meestal zo, dat de wijsvinger in de richting van de stokpunt wijst. De gebruiker tikt de stok heen en weer in een boogvorm die ongeveer zo breed is als zijn lichaam, waarbij de punt de grond aan het eind van de boog raakt, op de plek waar de gebruiker zijn voet gaat neerzetten bij de volgende stap. De gebruiker voelt hierdoor of er een obstakel in de weg staaat. Sommige mensen gebruiken ook de echo van het tikkende geluid op de grond om informatie te krijgen over de ruimte waarin ze zich bevinden, bijvoorbeeld of ze langs een muur lopen.
Ik zelf heb een stok met een rolpunt. Met deze stok is het de bedoeling dat je hem, net als de stok met de gewone punt, op polshoogte vasthoudt aan zijn handvat, maar bij deze stok is het de bedoeling dat je de stokpunt over de grond heen en weer rolt. Ik vind dit persoonlijk een makkelijkere manier om obstakels te detecteren.