Je bent hier:
Home > Visuele handicap > Revalidatie > Week 16

Deze week begon weer 's maandags om twee uur met zientraining, maar we schoten echt helemaal niet op. Ik had nog wat te vragen maar kwam er niet uit en probeerde mijn CPH uitleg nog maar eens op Kira uit, en alweer lukte het me compleet niet. Ik hoop dat het volgende week iets beter gaat en hoopte dat mijn presentatie voor vrijdag nog een beetje beter zou worden.

Daarna textiel. Anneke had cursus, dus Marit nam het over en legde me een hele ingewikkelde borduursteek uit. Toen ik hem de volgende dag zelfstandig probeerde, ging het in eerste instantie heel slecht, maar uiteindelijk wat beter.

Dinsdags begon ik weer eens om halfnegen met mijn gesprek met Hennie. Alweer CPH-gerelateerd geblaat vandaag - de hele week stond er geloof ik in het teken van. Jammer genoeg vroeg ze me, naar aanleiding van mijn onzekerheid over wat ik wel en niet zou uitleggen, of ik mezelf als blinde of als slechtziende zag. Stomme vraag, mja. Ik besloot dat een gedetailleerde uitleg voor de gemiddelde professor niet echt relevant was - en wat medestudenten betreft, die kunnen toch vragen? -, dus probeerde wat super praktische uitleg uit, alweer zonder succes jammer genoeg. Slechte generale is...

Wat ik bij muziek deed, weet ik niet meer. Geloof dat ik weer oude liedjes herhaalde en ook nog een nieuw liedje oefende.

's Middags na textiel had ik vrij, want mijn trajectbegeleider had tactisch geroosterd: ik had mijn gesprek met hem pas op donderdag, nadat ik ergo en mobiliteit had gehad. Bovendien had ik me eerder in de week voorgenomen pissed te zijn vanwege het feit dat ik vond dat de evaluatie van mijn doelen wel erg knullig (lees: nauwelijks) gebeurde,, maar dat was ik donderdags niet meer. Handig!

's Avonds vierden we Sinterklaas. We begonnen om halfzet met een stamppotbufet, waar ik niet echt blij mee was want ik houd niet van stamppot. Dus een beetje hutspot - jaja, met melk en boter en gestampt! -, wat ik niet eens allemaal opgegeten heb. Vervolgens een quiz, die best grappig was. Ik was uiteraard goed met de aardrijkskundige vragen en blijf van mening dat Austin de hoofdstad van de staat Texas is, niet Dallas. Tja, ik moet gewoon gelijk, al hadden we er niet om gewonnen.

Vervolgens spelletjes, zoals dozen werpen en kegelen - ging niet echt goed -, raadsels oplossen en een sint-gedicht in elkaar flansen, wat ik besloot ik vijf minuten te doen. We - we hadden als teamnaam de Niet-goed-wegwijs-pieten - werden geloof ik tweede of derde.

Woensdags had ik aanvankelijk kunnen uitslapen, maar Martin van mobiliteit is wel erg sneaky: iedere keer dat hij een vrij uur ziet op een zo ongunstig mogelijk moment, plempt hij het vol met mobiliteit. We gingen naar de Hema, waar ik de roltrap moest vinden en vervolgens in het koffiehoekje of hoe het ook heten mag terecht kwam. We bestelden twee koffie en bespraken mijn doelen: we waren het er over eens dat we niet tot vervelens toe moesten doorknoeien met dat hulp vragen, want dat gaat altijd met wisselend succes, maar dat we onze tijd beter konden besteden aan het oefenen van strategieën, zoals erop letten hoe je dingen vindt - visueel, op het gehoor, enz. - mijn looptempo aanpassen aan de situatie (hoe dan ook, ik loop altijd te snel), enz. Daar gaan we dus de laatste twee lessen aan besteden.

Ergo daarna bestond ook uit het doornemen van mijn doelen. We rekenden uit dat we precies uit zouden komen - wat goed uitkwam want het was een behoorlijk goed argument om niet meer pissed te zijn. Vervolgens kreeg ik wat info over waslabels en wat ze betekende - ik heb dat ooit bij verzorging in de eerste ook gehad, maar was het allemaal vergeten.

Daarna twee uur vrij. Ik was mega moe en ging even liggen. Mijn wekker stond, voor het geval dat ik in slaap zou vallen, op iets van tien voor drie, omdat ik nog tijd wou om thee te drinken. Ik viel inderdaad in slaap en drukte de wekker uit, omdat ik toch nog vijfentwintig minuten had en vast niet weer zou gaan pitten. Dom, dom, dom: om halfvier werd ik wakker een haastte me naar handvaardigheid, waar ik verder ging met pitrieten.

Donderdags begon weer met Ergo en ik vouwde wasgoed op en besprak "De Boomgaard" met Ellen. Daarna was ik aardig tevreden, dus het tactisch roosteren miste zijn uitwerking niet, want mijn gesprek met mijn trajectbegeleider om halfelf ging niet anders dan anders.

's Middags nog fitness, zwemmen en fysiotherapie - gelukkig met een uurtje vrij, waarin ik maar niet ben gaan slapen, ertussendoor.

Vrijdag dus mijn casus bij CPH. Moeilijk! We bespraken een aantal situaties en speelden er wat na, wat in eerste instantie niet goed ging maar uiteindelijk wel meeviel. Ik heb besloten voor de professors op de uni een soort "introductie" te maken over mijn situatie. Daarvoor ben ik nou bezig een lijst met "benodigdheden", zoals hulpmiddelen, te maken. Die folks kunnen dan vragen stellen. Voor medestudenten zou kort voorstellen en duidelijk maken dat vragen welkom zijn, eigenlijk genoeg zijn. Ik vind het nog steeds wel lastig, mja.

Na de lunch zou ik naar de bus gaan, maar toen ik nar buiten liep, realiseerde ik me dat ik spullen vergeten was, dus ik moest terug. Uiteindelijk kwam ik om iets van halfdrie thuis, want de bus was ook nog eens laat.