Je bent hier:
Home > Visuele handicap > Revalidatie > Week 3

Deze week begon 's maandags al om één uur met fysiotherapie. Weinig technische termen deze keer, want de fysiotherapeut was er zelf niet, alleen zijn stagiair. Allemaal oefeningen met hoe ik in een goede houding meost zitten en staan - ik ga automatisch naar rechts leunen en als ik rehct wil zitten, ga ik weer naar links leunen, omdat ik voor mijn gevoel recht zit als ik naar rechts leun. Toch lastig om te merken wat recht zitten of staan is.

Om kwart over drie had ik mobiliteit. Ik moest met de bus naar het station en vervolgens de halte zoeken van de bus die ik moest hebben om naar huis te gaan. Ik moest niet in die bus, maar mensen wilden me zo goed helpen dat ze steeds begonnen te duwen en trekken om me in die bus te krijgen, tot de mobiliteitstyp besloot het weer over te nemen. Tja, die mensen wisten natuurlijk niet dat ik niet echt in die bus moest. Daarna moest ik weer de bus naar het Loo Erf vinden en terug reizen. Dat ging gelukkig goed.

Ik wist de volgende dag niet of mijn wekker het deed, maar dat gaf niet want ik had toch pas om halfelf les. Mijn wekker deed het echter wel, dus ik had na het ontbijt nog tijd om te douchen en mijn bed te verschonen. Ik wist namelijk niet of we dat zelf moesten doen - de etagemedewerkster was nogal vaag geweest in wat ze van me verwachten qua het schoonhouden van mijn kamer. Nou, een bed verschonen doe ik thuis vaak zat en is niet moeilijk, maar daar heb ik dekens terwijl ze op het Loo Erf, net als bijna overal, dekbedden hebben. De kunst van het dekbed ik dekbedovertrek krijgen heb ik nog niet helemaal geleerd, maar het ging, zittend op de grond met mijn dekbed helemaal uitgespreid, uiteindelijk redelijk goed. De volgende dag bleek overigens dat de etagemedewerkster mijn bed weer had verschoond. Nou ja, beter te vaak dan niet vaak genoeg.

Muziek was leuker dan de vorige keer, want ik had eindelijk door hoe de DAISY speler werkte, zodat ik hem stop kon zetten als ik wilde oefenen, en ik heb het gevoel dat ik eindelijk een beetje wat liedjes leer, dus het ging wel goed.

Bij de lunch werd ik geobserveerd door de ergotherapeut en haar stagiair. Dat vond ik niet prettig - het herinnerde me aan de eetgroep op de basisschool, waar de leiding constant op mijn vingers zat te kijken en geen gelegenheid voorbij liet gaan om me duidelijk te maken dat ik niet op de goede manier mijn brood sneed en niet zelfstandig genoeg was. Tot overmaat van ramp meldde mijn trajectbegeleider me na de lunch dat mijn gesprek met hem om kwart over drie niet doorging, omdat ik handvaardigheid had, want op donderdag had ik ergotherapie. Huh? Dat had ik toch al? Ja, de workshop, maar ik kreeg er nog meer individuele ergo bij. Dat voelde op dat moment niet echt prettig. Op zich is het wel nuttig, maar ik heb dan toch zoiets van: man, at ik echt zo ontzettend smerig?

Bij handvaardigheid schiet mijn mandje al aardig op en het wordt volgens mij best mooi. Ook bij textiel ben ik de volgende dag eindelijk aan iets echts begonnen - ik had geen zin meer om te oefenen op zo'n lapje wat toch niks wordt. Dus nu wil ik een kussen maken met smyrnaknopen. Ik hoop dat het wat wordt.

Om vijf uur had ik op disndag voorlichting van de revalidantenraad (RR). Na het praatje van de voorzitter en de medewerkster van de afdeling wonen die de RR begeleidt, besloot ik dat ik wel interesse had, dus ik werd uitgenodigd om de volgende dag bij de vergadering aanwezig te zijn. Nog twee andere nieuwe mensen hadden interesse, dus die waren ook bij de vergadering. Inmiddels heb ik mezelf al twee taken opgelegd dus aan het eind van de vergadering kon ik niet meer onder de RR uit.

Bij ergo moest ik woensdag weer stofzuigen - hoewel het doen alsof was, want de etagemedewerkster had mijn kamer net gestofzuigd -, en ik leerde ook wat over schoonmaakmiddelen. Daar wist ik helemaal niks van, dus dat is nuttig. De ergotherapeut vroeg of ik deze week al ergo op donderdag ingeroosterd had gekeregen. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, zei ze, maar als ik om halftien in plaats van halfnegen kwam, konden we wel even een fruitsalade of zoiets maken - we gaan vanaf volgende week op woensdag koken en op donderdag schoonmaken, want om halfnegen koken leek ons beiden niks.

's Middags weer communicatietraining. Deze keer hadden we het over contact maken met anderen, naar aanleiding van iemand die had gezegd daar moeite mee te hebben. Het was wel interessant. Daarna hadden we het over samenvatten, maar dat was niet zo boeiend want dat doe je eigenlijk automatisch al.

Op donderdag dus vrij veel ergo. De fruitsalade ging goed, want dat heb ik vaker gedaan. Bij de workshop hadden we het over systematisch werken - ook niet moeilijk. We moesten geld sorteren - geen probleem. Ook moesten we een patroon op een pennenbord namaken, maar dat was lastiger dan ik had verwacht. Toch ging het allemaal goed.

's Middag's fitness, maar ik was moe dus ik deed lekker alleen de cardio-apparaten, want ik had echt geen zin in die krachttrainingsdingen. Daarna was ik dus nog veel moeier, maar ik had vervolgens veel vrij. Ik zou namelijk tot 's avonds blijven, want er kwam een tweedekamerlid op bezoek en we hadden een discussie met haar.

Die discussie begon om negen uur, dus ik ging pas om kwart voor elf 's avonds weg. De discussie was wel interessant - wij noemden wat dingen die ons als slechtzienden en blinden problemen bezorgden en vroegen wat verduidelijking over nieuwe wetgeving die in 2006 ingaat, zoals de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) en het nieuwe zorgstelsel. Het tweedekamerlid zou een aantal van onze opmerkingen meenemen naar Den Haag.