Je bent hier:
Home > Visuele handicap > Revalidatie > Week 4

Deze week was druk, niet alleen omdat ik nu al mijn vakken helemaal had ingeroosterd, maar ook omdat ik nogal wat dingen voor de Revalidantenraad moest doen. Ik moest namelijk op maandag een enquête schrijven over een voorstel voor een nieuw informatiesysteem via de computer, om te zien of hier animo voor was. Verder moest ik dinsdags een brief schrijven aan de directie, omdat we vinden dat de dinerborden veel te klein zijn, maar er nooit ruimte is op de begroting om nieuwe borden te kopen. Beide hoefde ik gelukkig niet alleen te doen.

Verder had ik dus een druk rooster. Zo had ik 4 1/2 uur ergotherapie: drie uur individueel (twee blokken van anderhalf uur) en anderhalf uur workshop. Bij de individuele ergo moest ik op woensdag macaroni maken. Dat ging goed en ook Ellen (de ergotherapeut) en Tony (haar stagiair) vonden het lekker. We hadden het ook over de eetobservatie, en hebben besloten een keer aandacht te besteden aan etiquette. Ik voel me nog steeds een beetje vreemd bij het idee da tik nóg niet echt netjes kan eten, maar toch.

Donderdags ging ik met ergo de badkamer van mijn kamer schoonmaken. Ik had nog nooit schoongemaakt, maar het viel me wonderbaarlijk mee. De vloer ben ik niet meer aan toegekomen, maar dat heeft Ellen toen maar gedaan. Toch denk ik dat ik mijn badkamer aardig schoon heb gekregen.

Bij de workshop moesten we een lunch maken. We hadden besloten pannenkoeken, omelet en soep te maken. Ik bood aan pannenkoeken te bakken. Dat had ik nog nooit gedaan, maar gelukkig hielp Tony me. Ellen zei dat bij haar altijd de eerste mislukte, maar dat het haar cliënten nooit gebeurde. Bij mij ook niet, maar de tweede ging kapot. Dat is ook een leuke traditie! Uiteindelijk hadden we een lekkere lunch.

Behalve ergo had ik ook mobiliteit. Dat had ik op maandag en ik moest naar mijn huis met de bus. Ik woon namelijk in Apeldoorn, hoewel wel aan de andere kant van de stad. Het ging goed en ik nam me voor donderdag met de bus naar huis te gaan. Dat ging ook goed, behalve dat lijn tien een eeuwigheid te laat was.

Bij de crea vakken schiet ik al aardig op. Mijn mandje bij handvaardigheid wordt al best mooi en ik heb eindelijk de techniek van het smyrnaknopen door dus dat kussen wordt ook nog wel leuk. Muziek vind ik nog steeds moeilijk, voral de melodieën onthouden. Dan is thuis oefenen ook niet zo makkelijk, maarja, het geeft niet zo.

Op donderdagmiddag gingen we sporten. Eerst fitness en daarna zwemmen. Bij fitness ging ik op de loopband. Ik dacht dat het ding niet zo hard ging, maar ik vond het wel een beetje te snel dus zette hem wat langzamer. Toen kwam Eelco, één van de mensen die er bij is met sporten, en zei dat ik zes km per uur liep, wat nogal snel was voor wandelen. O, en hij stond eerst nog sneller. Ik ga altijd zo snel op die loopband. Verder geroeid en op een crosstrainer geweest. Ik noem dat ding altijd "ski-apparaat", omdat dat een beete de beweging is die je maakt. Ik heb uiteindelijk wel geweten dat ik druk bezig was: de volgende dag had ik mega spierpijn!

Ik heb me lang erg vreemd gevoeld bij het idee dat ik revalideer: waarom heb ik dit nodig, als negentienjarige die altijd al zeer slechtziend is geweest? Het idee dat je dingen als huishouden en mobiliteit niet goed kan, heeft bij mij een connotatie van verwend of overbeschermd zijn. Ik had er 's maandags een hele discussie over, of je als je ergens niet goed in bent, dat mag leren of dat je maar gewoon je best moet doen, of je als blinde dingen op een alternatieve manier mag doen, enz. Ik merkte op dat ik vaak moet uitleggen waarom ik in de basisrevalidatie zit, maar toen ik dat woensdag bij communicatie weer eens zei, vroeg Kees (een andere revalidant) duidelijk voor de lol: "Ja, wat doe je hier eigenlijk?" Ik besloot maar eens te tellen hoe vaak ik zeg dat ik moet uitleggen wat ik hier doe, dat het raar is voor iemand als ik om te revalideren, enz. en hoe vaak ik dat soort dingen van anderen hoor. Inmiddels heb ik met cijfers aangetoond dat dit vooral mijn eigen idee is. Ik ben er nog niet helamaal uit wat ik vind, maar deze week heb ik veel geleerd en dat geeft me toch het gevoel dat ik niet voor niks revalideer.