Je bent hier:
Home > Visuele handicap > Revalidatie > Week 8

De week begon als gewoonlijk met fysiotherapie. Ik moest natuurlijk weer demonstreren hoe geweldig recht ik kon zitten en staan - als ik er op let, gaat dat aardig -, en probeerde een trucje te verzinnen hoe ik kon merken of ik mijn hoofd recht hield. Verder wat oefeneingen die ik eigenlijk thuis moet doen maar nooit zin in heb en dat was het weer. Gelukkig had ik een uurtje vrij.

Daarna had ik mobiliteit. Ik was van tevoren even bij de ergo langs gelopen, om te vragen om een boodschappenlijstje voor de macaroni, en met dat bij me gingen we naar de Albert Heijn. Ik liep naar de servicebalie en vroeg of er iemand met me mee kon lopen, want ik ben blind en kan het dus niet allemaal zelf vinden. "Kan je dat niet zelf?" vroeg de vrouw achter de balie. Huh? Dat had ik toch al uitgelegd? Maar het bleek dat Martin een beetje te zichtbaar voor haar was, en degene die anders met me mee zou lopen had een fles wijn laten vallen en moest dat eerst opruimen. Dus Martin liep maar met me mee. Aan het eind oefenden we nog even met het oversteken van de straat bij het winkelcentrum.

Op dinsdag weer om halfnegen mijn geblaat met Hennie. Man, dat vond ik niet relaxed, maar gelukkig was het deze keer niet echt lastig. Ook niet echt interessant, mja. Daarna gelukkig een tussenuur en vervolgens muziek, waarbij ik de beginnerscursus keyboard afmaakte en nog wat herhaalde. Volgende week verder met de volgende cursus.

's Middags had ik weer assertiviteitstraining. De trainer besteedde veel tijd aan het uitleggen van theorie, zoals de TA (transactionele analyse, daar is ze helemaal freak van). We bespraken ook de casus van één van de deelnemers en kwamen niet meer toe aan het huiswerk van afgelopen week, dus dat is doorgeschoven. Ik hoef gelukkig nog geen casus te bedenken, want ik zou echt niet weten wat ik moet kiezen.

Daarna moest ik op de film. Jaja, men is bezig met een promofilm en ik moest/mocht ervoor koken, strijken (wat ik nog never gedaan had), tandemfietsen en met de DAISY-speler werken, terwijl Ellen deed alsof ze mij de dingen uitlegde. Ik ben benieuwd wat ervan wordt gemaakt.

's Woensdags had ik weer textiel. Ik was al aardig ver, maar mijn tempo in de les vond ik te laag. Toch ben ik nu wel redelijk ver opgeschoten. Bij handvaardigheid, wat ik 's middags had, is mijn mandje inmiddels klaar en ik ben nu bezig van klei fruit te maken om erin te doen.

Ik had ook ergo, waarbij we macaroni maakten en ik voor het eerst van een recept werkte. Ik was echter eigenwijs en wou me niet aan de volgorde houden, waardoor de macaroni veel eerder klaar was dan de groente en het gehakt. Ellen had het recept uitgetypt en gezegd dat als ze meer dan vijf fouten had, ze zou trakteren. Dat moest ze, jammer voor haar, doen, maar ze vergat het donderdag. Volgende week niet meer vergeten, hoop ik. ;)

Donderdag besteedden we de ergo-les aan tafeletiquette en het schoonmaken van de badkamer - stofzuigen had ik de vorige dag al zelfstandig gedaan. De tafeletiquette vond ik wel interessant om te weten maar ik weet niet of ik er echt iets aan heb, want het meeste doe ik al. We oefenden ook even met opscheppen, maar met ongekookte macaroni gaat dat niet echt makkelijk. Ik heb thuis een beetje geoefend met het met vork en lepel danwel mes en vork eten van rijst en macaroni, maar goed kan ik het nog niet. Volgende week woensdag gaan de ergo folks en ik samen eten, zodat ze me wat tips kunnen geven. Het badkamer schoonmaken ging goed, dus ik vind persoonlijk dat ik dat niet meer hoef te leren. Dat zal ik volgende week wel even mededelen, zodat ik het zelf 's avonds kan gaan doen.

De workshop ging over agendabeheer. De agenda in braille leek me lastig, maar ik doe het zelf op de computer in Word. Hella, die de workshop gaf, zou me de info voor iets met tabellen als je bijvoorbeeld een weekrooster wilt maken, sturen. De VoiceMate en VoiceDiary die we bekeken, vond ik erg interessant, maar ik moet nog even nadenken of ik er echt één nodig heb, want ze kosten nogal veel en de verzekering is vaak niet zo makkelijk te overtuigen om ze te vergoeden.

In de koffiepauze kwam ik mijn trajectbegeleider tegen. Dat kwam me goed uit, want hij was op vakantie geweest en had daarna vergadering, dus ik had hem al drie weken niet gesproken. Volgende week gaat een nieuwe training, CPH (Communicatie Presentatie Handicap), beginnen, en ik had gehoord dat die op vrijdag zou zijn. Mijn trajectbegeleider meldde dat die nieuwe training ging beginnen. "Ja, volgende week," zei ik. Dat wist hij niet, maar het blijkt dus inderdaad vrijdags te zijn. Geen probleem wat mij betreft, maar wel handig dat ik het weet.

's Middags natuurlijk weer fitness en zwemmen en daarna naar huis met de bus. De straat was opgebroken, dus ik besloot een andere route, die Martin me maandag had uitgelegd, te nemen. Het ging zonder problemen, dus dat is mooi.