Je bent hier:
Home > Kattenpagina > In memoriam Pluk
Pluk kwam bij ons in juli 1995. Hij was aan komen lopen bij een collega van mijn moeder, die hem niet kon verzorgen omdat Pluk het niet goed kon vinden met de andere katten. We wisten eigenlijk heel weinig van Pluk toen we hem kregen; hij was ongeveer een jaar oud, wisten we, verder niet zo veel. 's Avonds werd hij bij ons gebracht. De discussie over de naam was al lang losgebarsten. 's Avonds laat verzonnen mijn ouders de naam uiteindelijk: Pluk, vernoemd naar de bekende figuur uit het boek van Annie M.G. Schmidt.
Toen we in januari 1996 vanuit Rotterdam naar Apeldoorn verhuisden, ging mijn moeder alvast een paar dagen van tevoren samen met Pluk, zodat hij vast kon wennen aan zijn nieuwe omgeving. We moesten hem enkele weken binnenhouden of hem in de gaten houden, anders zou hij misschien weglopen. Dit is gelukkig niet gebeurd.
Pluk sliep tijdens de winter altijd het grootste deel van de dag. Alleen als mijn moeder van haar werk thuis kwam, kwam hij naar beneden. Dan kreeg hij namelijk eten. Hij hield vooral veel van blikvoer en niet zo van brokken. Dat laatste kwamen de buurkatten wel eens opeten, voornamelijk Bivus (we noemen haar Flibus), die er hetzelfde uitziet als Pluk alleen een andere kleur heeft: zij is rood en Pluk was zwart met grijs. Dat ontlokte bij mijn vader altijd de opmerking: "Dat is geloof ik de verkeerde kleur."
Pluk was niet zo'n gezelschapsbeest als Morse. Hij sliep het liefst boven en hij was bang voor mij, omdat ik hem niet zag en dan wel eens op z'n staart trapte. Het best kon hij met mijn moeder opschieten.
Op 25 juni 2001 merkten we dat Pluk zich raar gedroeg. Hij at nauwelijks meer. Op een gegeven moment zagen we hem schuimbekken en het leek alsof hij stikte. Laat op de avond bewoog hij niet meer. We belden de dierenambulance, maar het was al te laat: hij was dood. Pluk is of vergiftigd of gestikt, dat weten we niet zeker.